|
مرگ بر "آمريكا" را سر داديم بر "دنياي غرب" لعنت فرستاديم بعد نشستيم و با خيال راحت به حماقت خود يك دل سير خنديديم يك ليوان آب لا جرعه سر مي كشم تا بغض هاي "هيچ گاه" خالي نشده ام را ببلعم پ.ن : اينجانب اعلام ميكنم كه كاملا و رسما ديوانه شدم. |+| نوشته شده توسط شبرو در سه شنبه بیست و پنجم مرداد 1384 و ساعت 3:34 بعد از ظهر  افقي، چهار حرف من چه مي دانم گل به عربي چه مي شود آيا روي پيشاني من نوشته شده است: فرهنگ لغت سيار؟ - خير پس محض رضاي خدا چشمهايتاه را باز كنيد شايد بخت يارتان بود و "راز گل سرخ " را فهميديد تو چه مي داني كه علم بهتر است يا ثروت؟ تو چه مي فهمي از كافكا، كامو، هدايت؟ خدا خيرتان بدهد همان چشمهايتان را باز كنيد براي هفت پشتمان بس است!!! |+| نوشته شده توسط شبرو در دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1384 و ساعت 6:53 بعد از ظهر |
درباره وبلاگ
 وقتی در شب راه می رفتم ودر جستجوی پناهگاه گرمی بودم
از کنارم گذشت گفتم:«هی نگاه کن! روی مژه هایت دانه های برف ریخته است» و او گفت: «این برف نیست پرهای بالشی است که خدا در آسمان تکانده است...» وسپس لبهای خندانش را گشود تا برفی را فوت کند وما هر دو خندیدیم بعد به چشمانش نگاه کردم ودیدم که چشمانش, گرمترین پناهگاه جهان است... ترجمه قالب
|
