سلام عزیزم:

همیشه آسمون تو شب برام معمولی بوده ولی دیگه برام معمولی نیست یعنی از اون شب که آسمون خیلی قشنگ مهتابی شده بود که تو گفتی یه عالم زیر آسمون مهتابی قشنگ قدم زدی ومن می دونستم به چی فکر میکنی در حالیکه فرسنگ ها از تو دور بودم. به خودم قول دادم که همیشه چه زیر لحاف سیاه سرما چه زیر آسمون نیلی تابستون وقتی به آسمون نیگاه می کنم یاد چشمات بیفتم که چه ساده و معصومانه قشنگند. یاد اون شبی بیفتم که تو اون شب زیر آسمون مهتابی قشنگ قدم زدی و من میدونستم به چی فکر میکنی...